A great WordPress.com site

Leave a comment

North Rim Grand Canyon is pristine, spectacular and mesmerizing

For those who seek off the beaten paths, quiet nature and don’t want helicopters and loud tourists disturbing their spectacular hike in the Grand Canyon, the North Rim is where you want to go. There are over 10 different hikes, all starting from different points on the North Rim and all with different difficulty levels (from 20 minutes up to 2 days hiking).

In the beginning we didn’t even knew that there were two separate entrees, the most touristic South Rim (90% of the visitors go here) and the North Rim. The two entrees lie more than 5 hours driving away from each other, so you cannot do both in one day. As we were planning on going in July and wanted to go camping as well, South Rim was not ideal, because we didn’t book anything ahead. So we decided to try the North Rim, also because it is far less crowded and touristic. Best choice ever!

We drove right up a very basic campground in Jacob Lake (17$). The temperature was excellent (didn’t need a/c) and we could make a nice campfire. The advantage of this campground was that it was commercial (normal tel. number), but the Forrest campground looked fine as well. The next day we started our hike at 8 am at the visitor centre (with a very nice and down to earth lodge for eating and drinking). Simple hike of 30 minutes but with a spectacular view! Perfect if you only have a few hours. After that we drove to the starting point of the Whitford trail (4/5 hours hike). What an amazing hike. It seemed as if it was just us there (little people on the trail). The views of the canyon were incredible. I highly recommend the North Rim to view the Grand Canyon. If you want a glimpse of the Colorado River you still have plenty of opportunities in the Navajo tribe area. For example towards Kayenta (from Jacob Lake).

Near Kayenta we visited the Navajo Monument Park. It has two very nice primitive campgrounds that offer toilets, grills and free camp sites with stunning views. The hiking tours are very informative (native ancient village in a cave) and not that hard to walk, yet they offer a nice work-out. The views on the Colorado River and the canyons there were impressive.

After Navajo it is a quick drive to Monument Valley. The best pictures we took there were at sunrise outside of the park (open’s at 7). The campground on the other side of the road was the perfect location for that. Expect many big rigs and loads of tourists, but for one night it was ok. They offer wifi which was nice and rare in the Navajo area. Toilets were very basic for the price you pay (28$).

Wish we had more time! This part of the US is absolutely gorgeous!!!

Leave a comment

Buying a car in US with a European drivers licence

When buying a car in the US you need to take a few important things in mind. For example, which state do you choose for buying and in which state are you registering. First of all, it is possible to buy a car if you register it in your name (in the US the title of a car is personal) and if you get a proper insurance. Look into which states have certain restrictions on registering a car in your name. For example Georgia has a new law (March 2013) which allows a person to register a car in your name, but only if you have a Georgia drivers licence (are you willing to get that on before hand?), so you can buy the car in Georgia (like we did) and drive it to a different state to register it. In the mean time, get a temporary drivers licence or go to the nearest DMV agency to get the state’s rules on temporary tags.

Get insurance right away. It was quiet the search, but we found company that was willing to insurance our car with a European drivers licence. Go to Nationwide and ask for a Victoria Select Insurance (we did the simplest one, read cheapest). Now here is where it gets tricky, you’ll need an address within the US. This is very important for many things, such as, registration and insurance. So find a friend (doesn’t really matter where he or she lives but best is there where you register) and use this address for your credit card payment to pay for the insurance (if you use your own address in Europe it won’t work). I actually used an American address the entire time we were in the US, it is in many ways so much easier (less questions). Buying the car usually happens in cash (people just like money) and the registration is often in cash as well.

We registered our car in Florida where all is possible, but you have to bring a big wallet! There are probably states that are cheaper to register your car, try and call a few Tag agencies or DMV’s in different states to find out what the restrictions are and how much they charge for the registration. One important thing is the tax. Keep in mind that you always have to pay tax over every amount that is presented to you (restaurants, bars, shops, etc.). For a car, the tax is determined by the amount you paid for it. Here’s the next trick: make sure you put ‘gift’ on your title (with this document you register the car in your name) instead of the amount you paid for it. Then you’ll pay no tax!

In our case the previous owner had a title loan (loan to buy the car). For us it took a minimum of 5 days to get the original title (because this title loan company is partial owner). The previous owner sent the title to us later and in the meantime we got a ‘bill of sale’. This is a letter, in which the previous owner claim’s that he sold the car to you and you both sign it with a whiteness (most of the times a bank employee).

Unfortunately for us we all learned these ‘tricks’ but paid for it big time. See my previous blog to read what happened to us in Miami. Despite all the arrangements i still highly recommend buying a car or van if you are travelling in the US for at least three months. We had so much fun in our little van and we are still travelling in it (until half August) and so far had a great road trip. It just gives a nice dimension to you trip and makes you in control of your time table and destinations.

Getting around and tips:
Our van is 8 ft high so most of the parking garages are too small for us in the cities. But with the van we could camp as well because our couch folded out into a bed. And as we mixed nature with city live the van was very welcome. In the cities we stayed in motels (booking.com/Priceline) or hostels and we just found out about airbnb.com, which is a website where people offer couches, airbeds and private rooms or homes (depending on how much you want to spend).

If you go to Wal-Mart with a T-mobile store in it, you can buy an American sim card. I highly recommend this! If you’re travelling in the US you have to have an American phone number. Even more if you’re buying a car. So get that right away. And if you buy the T-mobile starter kit you can text for free, call 100 minutes (this goes faster than you think!) and most importantly, use 3g internet. Very handy to navigate on your smart phone and make reservations as you go.

Another thing that was very useful to us was the allstays app or website. Here you will find all the campsites in the US, per state and per category. We always stayed in state parks, which are nicely preserved campgrounds with very good amenities and always in the middle of nature. Forrest campgrounds are also very nice. Please stay far far away from RV parks; in fact make a detour, these ‘parking lots are ugly, often close to a highway and full of big rigs.

Good luck and have fun!

Leave a comment

Time to reflect after driving the Route 66

So i was going to a coffee place because i finally had the time and the inspiration to write my next blog. But i ended up in a wine bar having the most fantastic glass of white wine to go with my (apparently English) writing. To keep me focussed and relaxed i have Beethoven on my iPad. It also helps me to not hear the two exceptionally arrogant ladies that almost took my table and now have to sit somewhere else, being annoyed. These were the type of women that talks about you in the third person while you are right there in front of them saying things like; “she wants us to move, let’s go sit over there”.

Driving the route 66 has always been a dream, like a nostalgic road trip with extremely loud music out of the speakers, while smoking a cigarette with my arm out of the window. Well, it has been exactly like that! Although the Route 66 has been replaced by the Interstate 40 for the larger part, we still had the possibility to drive it trough some really nice and nostalgic places. The neon lights and big commercial signs are still there but they don’t work anymore and the old-timers are now parked in front of renewed motels, just to attract tourists. But still, it’s the Route 66. Pretty awesome to be here. Another thing that stood out was New Orleans, what an experience to finally see this southern Mississippi city with all those crazy people on the streets, the lovely soul food and of course the fantastic night live and music scene. Just like in Nashville where we met this musician who knew and had played with a very famous Dutch singer (Andre Hazes). We had the best nights going out in these musical cities. Definitely worth going back to.

Due to extremely hot temperatures, we’ve been driving our cool (figurally speaking) 1992 Dodge ram van really early in the morning (4 am) from one place to another. Like the road from Las Vegas to Reno, which is pretty, scenic and sometimes completely deserted. Just driving through the desert for nine hours and crossing the old mine villages which have decreased in number of inhabitants drastically, was like a movie scene. The landscape changed so much since we’ve started our road trip from the east coast to the west; from very humid and tropical climate in Florida to nice cold winds and mountain rivers in California. All very different and beautiful in their own way, but i think (for now) my preference will go to the west of the USA. Incredible nature and liberal people. Furthermore, people are really friendly and helpful. We had a flat tire in Texas and of course our tools were so minimum that we would have never been able to take off the tire. This Texan guy hears the sound of our flat tire and just comes out of his comfy home and helps us out and within 45 minutes we are back on the road again! It seemed like no trouble to him.

Very different from the nasty Miccosukee police officer that had a very bad day, when pulling us over, while we did (almost) nothing wrong and had our car towed away in crazy Miami. It all started with our desire to start camping in Miami, which was just the worst plan ever. We did not find any (normal) campground so we decided to camp out on a parking lot (with a 120 degrees and no a/c). The plan just got worse slowly, like a very bad movie that you cannot turn off because you’re in it too long. The van needed some constructions before we could camp in it; there was this cabin that we had to saw in half, so Hielke started to work in that, while i cooked dinner and cleaned up the van. It turned dark, so we needed to hurry because of all the bugs, but we had no luck, again picture the bad movie. I accidently messed-up the very simple rice diner with a rotten lime (which i couldn’t see of course) Also the small construction on the cabin was giving us no luck, so, frustrated and fed up with the whole thing, and after being attacked by insanely big flying black bugs who smashed into our van, like kamikaze pilots, we decided this was the end of this horror movie (so we thought) and we drove off.

Just a minute after we left the parking lot, this police car turns up behind us and turns on these massive lights. It took a while before something happened (apparently the police officer thought that the van looked threatening), so Hielke got out of the van and immediately was summoned ‘BACK into the vehicle’. At first we thought it was funny (you know like in the movie) and we thought we had absolutely nothing to worry about, because we were being pulled over that same day by different police officers and they gave us the ‘friendly advice’ to get a temporary licence plate because the one we had was no good. We actually had a cardboard licence plate (with a date on it) from the previous owner, because he had a title loan on the van and therefore it took a while for us to get the original title on our name. So we were thankful that these nice police officers advised us and were happy to get a new licence plate once we would arrive in Miami. No problems, just good movie stuff.

We tried to explain this to the police man, but he just had a bad day and wasn’t going to give us any advises! He just kept checking our VIN number even after we explained the title was not yet in our name! When he just couldn’t find us as the owner in one of his systems it went wrong. “This van will not drive one more mile tonight”, he said while flashing us in the face with a flashlight. “You better start packing your belongings because the towing car is on its way”. This movie just reached It’s lowest point! We just couldn’t believe that this was happening and certainly did not realize the consequences. So there we were in the middle of nowhere, waiting for a taxi to take us to a hotel somewhere. Where to go? Miami was a $50, – drive away we learned.

The following days we spent most of our time in this crappy hotel calling all sorts of companies. The guy who checked us into the hotel was a kid, giving us a hard time and the service just got worse with the day manager! Seriously the guy belonged in a muffler shop (and still would have been considered rude) with all his swearing and nagging. But we had no van, not enough clean clothes so we had bigger problems on our mind. We needed the original title on our name and quick! Apparently you can get a really cheap title in Georgia, but you have to have a Georgia drivers licence. So that was quickly out of our reach. Fortunately you can buy anything in Florida, if you’re willing to pay! We found out we could get a Florida licence plate and put the title on our name for the little amount of $400, – (BAM!!) at this local tag agency. But these agencies do a live check on the VIN number, so we needed to get the van first. But in order to get the van back from the towing agency, we needed the title to be in our name first. Wow, this was getting really frustraded! But we were in luck, the previous owner had sent a ‘Power of Attorney’ with the original title which was on his name, so when i mentioned that to the, not so very cooporative tralor trash lady at the towing agency, all doors were suddenly open. So, on the third day we finally could pick up the van after paying $ 350, – and then got the title. This was some trip to Miami.

Through the State Police we found out that the police officer was actually way out of line to take such strong measures. But hey, without a lawyer you get nowhere in the US. So we just learned from this experience and tried to forget the whole thing.

As i almost finished my wine in this nice café i realize that this experience has been a good story to tell. And to be honest, if you’re going to buy a van in the US, you are likely to get in some kind of trouble. You also make this awesome trip where you see so much of a country and meet so many people. It is just a great ride.

This slideshow requires JavaScript.

Leave a comment

Malbec en sappige biefstukken in Mendoza

Bij de wijnstreek Mendoza denken de meeste wijnliefhebbers aan de Malbec en de Torrontés als ‘originele’ druiven van deze streek. Toch hebben de Argentijnen ook een goede smaak weten te geven aan de Cabernet Sauvignon, de Sauvignon Blanc en de Viognier. De wijnhuizen of bodega’s worden veelal per fiets verkend door toeristen, een grappig tafereel, waarbij je niet verbaasd moet opkijken wanneer je op het ‘juiste pad’ wordt gewezen door de speciaal hiervoor opgezette Toeristenpolitie. Een belangrijke taak begrijpen we, want er wordt geroofd. Gelukkig hebben we niets waardevols bij ons en kunnen we zonder al te veel zorgen her en der wijntjes proeven en brood in de regionale olijfolie dippen. Het is allemaal niet zo gracieus als in Frankrijk, maar het is zeer betaalbaar en de wijn smaakt ons prima.

We overnachten een aantal nachten op een kleine bodega met een Belgische eigenaar. Ze verbouwen olijven en druiven in kleine hoeveelheden en zijn nog niet zo lang geleden begonnen. Hans, de eigenaar van bodega Cavieres, geeft ons volop aandacht en wijst ons op de betere bodega’s en restaurants in de regio. Cavieres biedt drie authentieke kamers aan in een prachtig gerestaureerd 100 jaar oud gebouw. Het heeft tevens een mooie tuin met zwembad. Omdat we gewoon niet langer kunnen wachten papt Hielke aan met onze Duitse buurman Wolfgang. Hij is pas verloofd met een Argentijnse dame en is op doorreis naar zijn schoonfamilie, hij spreekt alleen nog geen Spaans. Hij heeft zijn verloofde pas leren kennen. Ze zijn allebei gescheiden en boven de 50 en bovendien was het liefde op het eerste gezicht, dus waarom tijd verliezen, vindt Wolfgang en hij wil de liefde zo snel mogelijk bezegelen met een ring. Schitterend, waar zie je dat nog!
Hielke stelt voor om vanavond met de aanwezigen een Argentijnse barbecue (asado) te organiseren. Het wordt onze eerste echte asado (ook wel parilla) en het is meteen ook de allerbeste die we ooit hebben meegemaakt en zullen meemaken in Argentinië, zo blijkt later. Dikke lappen mals rundvlees boven vers houtskool, zonder saus, gewoon met zout en wat kruiden. Omdat Hans achter de pook staat wordt het vlees perfect rood ofwel ‘jugoso’ aangeboden en dit is geheel tegen Argentijnse gewoontes in. De Argentijnen eten graag vlees dat zijn rode kleur net verloren heeft en daarmee ook, volgens de aanwezige Europeanen, de sappigheid. De chorizo is eveneens verrukkelijk en we eten het allen staand bij de barbecue op, lekker vers van het mes en warm. De Malbec smaakt er heerlijk bij, dit zal niet snel vervelen.

We verruilen het platteland voor de stad Mendoza, een fijne stad met brede mooie lanen en veel parken. De in Chili opgehaalde Euro’s wisselen we op straat in voor Argentijnse peso’s bij mannetjes die “cambio, cambio!” roepen. Life is good. Na Mendoza reizen we per nachtbus naar Trenque Lauquen, een kleine stad niet ver van Buenos Aires vandaan. Het is 21 april, mijn verjaardag en het eerste wat ik mag gaan doen is liften! Er gaat namelijk geen bus en de gastfamilie waar Hielke 13 jaar geleden bij heeft gewoond wacht met smart op ons. Na enkele luttele minuten stoppen maar liefst twee auto’s! Matias en zijn broer zijn op weg naar een voetbalwedstrijd ergens 200 kilometer verderop en ze willen ons gerust even afzetten. Wat een fijne mensen toch. Onderweg praten we ronduit en drinken we mate (groene thee die je samen drinkt uit één kop via een tuitje). We zijn er zomaar en bedanken onze chauffeurs hartelijk met 50 peso’s, welke Hielke door het raam naar binnen moet gooien omdat ze het niet willen aannemen.

Bij Graciela en Jorge worden we nogal hartelijk onthaald. Er wordt direct een taart gebakken en tevens zijn de voorbereiden voor onze tweede asado in volle gang. In het weekend maak je een asado met vrienden of familie, zo gaat dat hier. Het is een heerlijke week waarin wij ons beide meer dan thuis voelen. Het weerzien met familie en vrienden is voor Hielke natuurlijk heel speciaal. We bezoeken ook nog het tweede gastgezin waar Hielke heeft gezeten in een piepklein dorpje. Susana en Luis hebben twee fabriekjes in het piepkleine dorpje Beruti. Verder is in het dorp weinig te beleven. Hielke ziet gelijk mogelijkheden voor import voor één van de producten en bestelt een sample pakket. Leuk! Eens zien wat eruit komt. Als afsluiting gaan we met de eerste gastouders nog een weekendje weg naar de bergen, het klikt echt fantastisch goed tussen ons vieren. Wat een fantastische week en uitstekend om het Spaans te verbeteren! Het afscheid is emotioneel.

Voordat we naar Buenos Aires gaan stoppen we nog even in Rosario, waar we afgesproken hebben om twee Nederlandse broers op te zoeken die een landbouwbedrijfje runnen op een eiland. Daar willen we meer van weten. Maarten en Berend wonen en werken al ruim 8 jaar in Argentinië en hebben twee eilanden gekocht in een rivier. Vruchtbare grond en vruchtbare handel leren we! Via Rosario wordt soja en maïs wereldwijd verhandeld. We krijgen een uitgebreide rondleiding. Zeer interessant allemaal. Na het platteland wordt het nu toch echt tijd voor de hippe stad. Op naar Buenos Aires!


Leave a comment

If graffiti is art, Valparaíso is an open museum

To get to Chile through the border in front of Mendoza is a nightmare. Hours of waiting and you cannot bring along food and herbs and all sorts of things. So be prepared for a long trip and a lot of waiting. Dry food and nuts are allowed, just don’t put drugs in it, like they asked me! But obviously the answer was no, I didn’t put drugs in my nuts! Still he tested it by randomly breaking a few. Valparaíso is situated on the coast of Chile in the middle of this strangely long but thin country. It really is a special place, also known as little San Francisco amongst sailors. Valparaíso is one of the most important seaports in Chile and has over two hundred thousand inhabitants. Valparaíso was designated a UNESCO World Heritage Site in 2003. A must see is Casa Museo La Sebastiana, from which the view over the city is unusually wide and crazy beautiful. The house was named after the architect and owned and decorated by the famous poet Pablo Neruda. We loved this house and the collection of art and objects Neruda had. Another fun thing to do after visiting this museum, is walk down to the centre passing the open museum (it is just an area) with a lot of graffiti and other nice objects to watch. Afterwards have a nice meal at a small restaurant called el Pimenton in the street named Cumming. The houses in Valparaíso are small and colourful. Valparaíso is built on several hill sides so prepare to climb a little, or instead use one of the old and traditional elevators in town to go up and down. The city offers great nightlife, a lot of fine restaurants and cafés, so take advantage. The government of Chile doesn’t really believe in the whole summer-winter time concept, so they just choose to ignore it. So don’t live by Apple’s time registration! Otherwise you will end up being late in a neighbourhood that is not safe after dusk, like we did. We went to the oldest bar (1897) of Valparaíso, Liberty bar. It is traditionally a sailor’s bar but nowadays students like to drink a beer at the end of the day as well. A fun place where on Sunday, every single person in the bar was either too young to drink or drunk. Like a movie we watched how people gathered, drank and argued. It is a recommendable place, Valparaíso is different, historical and a lot of fun! Just go there..

This slideshow requires JavaScript.

Watervallen in Iguazu & Regenboogbergen in Jujuy: Argentinië!


De watervallen in Iguazu zijn zeer indrukwekkend, het zijn er ruim 270! Omdat we net uit het afgelegen Chapada Diamantina komen valt de strak geregelde toeristische begeleiding me tegen. Het maakt het geheel wat ‘gemaakt’, terwijl ik daarmee de watervallen tekort doe. Daarnaast ben ik ziek geworden na de uitputtingslag in de bergen. Gelukkig maakt Iguazu wel veel indruk op Hielke. Van een aardig Argentijns stel krijgen we twee poncho’s aangereikt want we moesten maar niet (ziek) de waterval in lopen zonder. En terecht! Wat een geweld, zeer indrukwekkend en met de vele regenbogen een prachtig aanzicht. De watervallen liggen voor het grootste gedeelte in Argentinië en dit is dan ook de plek waar wij de grens oversteken. Opgehouden door de buschauffeur voor een zinloze, maar kennelijk ‘verplichte’ douanestop, missen we bijna onze bus naar Salta! Maar, we laten ons niet kennen en laten de buschauffeur in goed Spaans weten, dat we niet van plan zijn uit te stappen. Hij laat ons gaan, kan hem het ook schelen, die gekke toeristen.

Na een onverwacht aangename busrit van circa 24 uur, arriveren we redelijk uitgerust in Salta, een stad in Noord Argentinië. Zeker een gezellige stad voor één of twee dagen, maar niet heel bijzonder. Het is wel een goede uitvalsbasis voor dagtripjes in de regio en tevens hebben we een leuk hostel waar we een aantal mensen ontmoeten die ons uitstekende tips hebben gegeven. Zo boeken we op advies van een paar Argentijnse dames een hostel in Tilcara van waaruit we zonder ingewikkelde excursies, mooie wandelingen kunnen maken in de regio.

In Tilcara krijgt Hielke lucht van de waarde van euro’s en dollars op de zwarte markt in Argentinië. Zo wordt ons verteld dat veel toeristen, maar ook de Argentijnen zelf, buitenlands geld op straat wisselen. Als we er dieper induiken ontdekken we dat het overal en op klaarlichte dag gebeurt. Waarom nog peso’s bij een bank ophalen? Over deze mogelijkheid hoeven we niet lang na te denken. Het reist ineens een stuk makkelijker met deze gedachte!

De lokale bevolking in Jujuy geniet van het toerisme en het is er niet duur. De asado en pan (bbq vlees op speciaal brood) is werkelijk heerlijk. De eerste glaasjes rode wijn doen ons ook zeer goed na 6 weken bier en caipirinha’s. Er is weinig inmenging van andere volken, iedereen lijkt op elkaar. Ik kan me zo voorstellen dat Bolivianen hetzelfde uiterlijk hebben; klein, vaak flink gezet en een zeer donkere huid met gitzwart haar. Uiteraard zijn er uitzonderingen, zo is onze huisbaas van het hostel Antigua een echte Argentijn. Omdat ik niet fit ben blijven we een kleine week in dit heerlijke en zeer gastvrije hostel. de Argentijnen zijn fan van mijn meegenomen Linda, met in deze editie een serie pikante foto’s. Met Laura en Sharleen beleven we een fantastische dag in Purmamarca en de Salines Grandes. Met als afsluiting een feestelijke avond in een lokaal eetcafé alwaar we een vreselijk optreden krijgen te horen waarin de panfluit centraal staat. Ach ja, we doen even leuk mee.. Maar wat een mooie provincie is dit! Jujuyyyyy!!

This gallery contains 17 photos

Leave a comment

We verruilen cocktails & fruit voor wijn & vlees in Argentinië

Wat is er toch snel een einde gekomen aan ons Brazilië avontuur! Het is ons bovenverwachting goed bevallen. We hebben maar een klein stukje van dit immense land mogen bewonderen, maar wat we gezien hebben was geweldig. Vooral de oostkust is overweldigend met haar vele prachtige stranden. Vanwege de omvang van het land vind je met regelmaat nog idyllische, soms verlaten paradijsjes en Bahia is een provincie met zeer veel romantische plaatsjes en kleurrijke steden.

In Brazilië kan alles wat je wilt geregeld worden! Bovendien kun je over alles onderhandelen, ook wel fijn. Qua gastronomie heeft Brazilië niet heel veel speciaals, met uitzondering van bijvoorbeeld acai, tapioca en de vele tropische vruchten en alles wat ermee gedaan wordt. Wij gaan zeker terugkomen in dit mooie land om op zijn minst de Amazone en het noorden te bezoeken; alwaar men kan zwemmen met dolfijnen in Pipa. Hasta Pronto Brasil!


Leave a comment

Mountains Mountains Mountains

Nito is onze gids voor de komende vier dagen en hij spreekt alleen Portugees, maar gek genoeg kunnen we goed communiceren in Portugees/Spaans. Hij heeft lang rastahaar in een doekje en draagt een ultra sportief bergoutfit, dit belooft wat! Vol goede moed beginnen we aan onze vierdaagse trekking door de bergen. Eerst door Vale do Capâo en daarna het hoogtepunt: Vale do Paty. Nito loopt standaard 30 meter voorop en laat hiermee duidelijk het niveau merken. De eerste uren zijn heerlijk; we lopen op een plateau omringd door bergen met in de verte Vale do Paty. In onze rugzakken zit alles wat we de komende dagen nodig gaan hebben inclusief eten voor twee dagen. Voor de lunch maakt Nito een geweldig lekkere salade (inclusief verse dressing!) met biet, wortel, tomaat, broodjes en bananen. Heerlijk! Water wordt bijgevuld vanuit de bergbeekjes en we douchen, lekker basic, in de rivier. Na een pittige klim bereiken we de top van de eerste berg en hebben we ons eerste echte uitzichtpunt. Nog een flink eind te gaan volgens Nito dus we lopen stevig door over het volgende plateau. Aan het einde van de dag bereiken we Vale do Paty; een grote vallei bezaaid met paarse bloemen en bomen (uniek voor deze regio zegt Nito) omringd door indrukwekkende bergketens. Ergens honderden meters onder ons is een klein kerkje te zien, dit wordt onze slaapplaats voor vanavond. We doen niet moeilijk en volgen Nito de afgrond in, die als een razende de afdaling inzet. Dag één was een lange tocht met 23 km hiken en flink klauteren, maar enorm indrukwekkend. Het kerkje is gevuld met backpackers en dus onverwacht super gezellig! Alle gidsen zijn aan het koken als de hikers douchen en beddengoed krijgen uitgedeeld. De maaltijden zijn ongekend! Hoe dit soort koningsmaaltijden in deze uithoek op tafel kunnen worden getoverd is mij een raadsel. Niks is te veel voor deze Braziliaanse gidsen. Na vier borden eten en koffie met chocola als dessert (het houdt gewoon niet op!), rollen we om 20:00 ons bed in en vallen in een diepe slaap.

Op dag twee is het ontbijt al even bijzonder als het diner; verse maisbroden, enorme fruitsalades, eieren, pap, kaasbroodjes en lekkere sterke koffie! Wij zijn er weer helemaal klaar voor. Vandaag staat de kasteelberg op het programma. Even voor de duidelijkheid: er zijn geen wegen, geen auto’s, geen kabelbanen, liften of trappen! Na een flinke eerste klim moeten we van Nito onze zwaarste tas ergens verstoppen want we komen na de klim (huh, hadden we die niet net gehad?) op ditzelfde punt terug. Foei, weer wordt het niveau duidelijk. Het is haast niet vol te houden, maar we laten ons niet kennen! Na anderhalf uur klimmen en door een grot klauteren komen we aan de andere kant van de berg en strekt de prachtige vallei zich voor ons uit. Superlatieven komen te kort.. We sluiten de dag af met een uitmuntende maaltijd bij Doña Raquel, alom bekend om haar kookkunsten, en terecht!

Dag drie. Het is een zware tocht en het is bloedheet. Weer laten we ergens een tas achter en we weten nu dat dit betekent dat de moeilijkheidsgraad rap omhoog gaat, evenals de klim! Help! Ik kan niet meer, hoe doet die man dat! Als we de top bereiken zijn we enigszins teleurgesteld over het uitzicht. Okay, het is mooi, maar de oeh’s en aah’s blijven uit.. Maar niet getreurd, we waren nog maar op de helft. Aiiii.. Na de tweede helft arriveren we op één van de mooiste plekken die we ooit in ons leven hebben gezien. Een fenomenaal vergezicht en een enorm ravijn met verschillende watervallen.

Bij de rivier, alwaar we lunchen, komen we een ander groepje tegen met gids (sowieso kun je onmogelijk zonder gids hiken) en Nito maakt meteen aanstalten om te gaan. Hij is duidelijk geen fan van deze gids. Sommige gidsen komen niet uit de regio en hun kennis van het gebied is daarmee te minimaal legt hij uit. In de avond kopen we van onze pausada eigenaar enkele nieuwe basisingrediënten en we koken old fashion, op hout! Hielke is helemaal in zijn element. Mannen en vuur..

De terugreis is divers, hiken, klimmen over vele heuvels en natte bospaden. Maar het laatste stuk is een geweldige afsluiting! Zoals we begonnen waren eindigden we ook; mooie plateaus omringd door bergketens. Met de ondergaande zon een sprookjesachtig tafereel. Wat een intense beleving was dit! Onvergetelijk..

Leave a comment

Coloured mountains, lama’s and Asado en Pan in Jujuy

When arriving in Jujuy you have several options to choose your base camp. We chose Tilcara, a village above Salta. If you’re short on time you can do a daytrip from Salta to Purmamarca and Salinas Grandes. But otherwise move your as to Tilcara!! It is centrally located between Salta and the Bolivian border, so it is also perfect if you’re going further north. It has plenty of hostel and hotel options. But I strongly advise you to book a private room or a dorm at Hostel Antigua. On all this is the perfect hostel; clean and comfortable, many facilities, excellent service level, English speaking staff, café with mountain view and a nice place to meet people! When full? Casa de las Mollos (if you like animals) or hostal Waira.

Tilcara is amazing. It is a small village with a lot of shops, restaurants, a local craftwork market and a food market (daily) and a view bars as well. We had dinner at Qomer on the main street, wow, delicious! Try platos regionales and house wine. For lunch we tried the asado en pan also on the main street by a local asado café, from which you can smell the parillo from far away. Loved it. The lama wasn’t our favorite meat, but if you try it, take it grilled and red. If you’re visiting in the fall or in winter time make sure your first stop is a visit to the local market. There you can by lama woollen socks, leg warmers, scarfs, ponchos and beautiful sweaters. Leg warmers are less the 25 ARS$ and so nice. Bring sun block and sun glasses! Where layers because during the day it is very hot but in the afternoon it gets really cold!

You can do several walks in the area by yourself. Gargante del Diablo is a great hike of 3,5 hours. The views are spectacular. Walk slowly; remember the altitude is around 3 km! Drink a lot of water. The waterfalls are not spectacular, just enjoy the views. Pucará (the Inca Ruins) is much better to understand with some information via a guide or a magazine. A must see if your body is up for it is the view point from the hill just after the bridge on the way to Pucará. You will have to look for the path, but it is out there! Take your time on the top, have some rest, eat something and take beautiful pictures! One more thing is the photo museum 4 km away. If you like photography it is worth going to.

Humahuaca is a smaller and very touristic village. A nice hostel is Humahuacasa. Ask for the thickest mattresses otherwise your night will be horrible! What you must do is the 14 coloured mountain. You will go in a 4×4 and will climb to an altitude of more than 4 km’s! Spectacular. A two day trip to Iruya is very much recommendable; this is a mountain village by the river. The best day trip we did from Tilcara was to Purmamarca and Salinas Grandes. In the morning you will have an amazing view on the 7 coloured mountain (due to the minerals). There is a punte de mirante on the other side of the almost dry river. It is a bit of a climb but once you’re up there, wow! Again, take it slow and walk all the way to the final point. After returning into the village we rested for a while and had some coffee. Then we went to the 7 coloured mountain to walk a trail behind the mountain. This is an easy and beautiful hike! After lunch we went to Salinas Grandes, the salt flakes. A fun trip! Take a taxi around 16:00, because if you go earlier it is too hot. If you go in a taxi with 4 people it is 320 ARS$ in total to go, have fun for an hour or so and go back again. We bargained our way back to Tilcare for only 40 ARS$ more. In the beginning we figured we were not the type of persons that were going to make the touristic photo’s that every tourist takes. But in the end… what else are you going to do!! It is so much fun because of the wide space through which you’ll get optical illusion. Just do it!

You have many other possibilities. If we had the time we would have stayed here for two weeks.






Surfing in Itacare, home made pizza in Boipeba and music in colourful Salvador

Itacaré hebben we eigenlijk bij toeval gekozen (het kwam zou uit qua ligging en timing), maar foei! Dit hadden we niet willen missen. Na alle rust en de afgelegen stranden waren we wel even toe aan contact met andere reizigers en de nodige gezellige avonden. Bovendien, vertelde de ‘Lonely’ ons, kun je hier goed surfen. Na een kleine misser (typisch hippie hostel gone bad), kwamen we in een prachtig koloniaal huis aan het strand, wat we dan wel toevallig deelden met 20 andere reizigers, maar OK, wij hadden een sjieke privé kamer voor slechts 17 euro per persoon inclusief ontbijt. We huren gelijk een board en slaan aan het surfen! Het lukte allemaal niet echt, dus het bleef bij die ene dag. In Casão Verde, het hostel, ontmoeten we veel bijzondere mensen, vooral Brazilianen. Met enkelen hebben we bijzondere ervaringen. Een springt eruit.

Rick is mij nog niet eerder opgevallen, hij draagt een pet en oversized shirt en broek. Onopvallend type dat (niet) ontbijt met alleen aandacht voor zijn telefoon. Maar hij blijkt vandaag jarig, vandaar. We besluiten samen te gaan hiken naar een ‘speciaal’ strand, genaamd: Prainha. De route is gevaarlijk, of we NIETS willen meenemen. Zelfs zonnebril en handdoek laten we thuis. We smeren ons 1 keer goed in en zijn klaar voor vertrek, als we schrikken van een compleet andere Rick die plotseling een gedaantewisseling heeft ondergaan! Stoere baggy broek, compleet getatoeëerd lijf en kale kop. Hij wil klaarblijkelijk indruk maken op de mogelijke dieven. Op de route horen we dat een groep is beroofd, volgens Rick is dit ‘goed nieuws’ want nu hebben wij vrij baan, immers de buit is binnen en de dieven (het blijken tieners met een pistool) smeren hem voordat de politie komt. Na twee uur compleet verdwalen (de wandeling duurt ‘slechts’ 15 gevaarlijke minuten), komen we terug bij het beginpunt! Ai! Inmiddels is onze groep 7 man groot. Rick weet alleen ons te overtuigen nog eens te gaan, hij weet de weg nu. We komen inderdaad aan bij Prainha, werkelijk een palmbomen paradijs! Uiteraard geen camera bij ons, dus rest ons gewoon genieten (ook wel eens fijn). Tot nu toe alles prima, maar op onze terugweg vinden we de verhalen van Rick iets te veel weg hebben van leugens. Hij is 20 jaar cocaïneverslaafd geweest, heeft net een hartaanval gehad, heeft stinkend rijke ouders, 3 huizen in São Paolo, een online bedrijf, werkt wanneer die wil, woonde in Amerika en Engeland en ging nu al reizend op zoek naar een permanente verblijfplaats in Brazilië. Vreemde vent, maar ik zie dat hij het meent als hij zegt dat hij ons erg graag mag. Hij laat ons met rust. Later ontdekken we dat Rick tegen alles en iedereen liegt en dat hij zich kort na Itacaré in de bergen heeft voorgedaan als tour guide en er vandoor ging met het geld. Wie weet is de beste man met vele gezichten ook nog voortvluchtig! Was hij wel echt jarig?

Gelukkig zijn er ook hele leuke Brazilianen en we gaan met een paar op stap en het wordt een memorabele avond! Het is zo’n moment dat je wilt vasthouden omdat je een intens goede connectie hebt met iemand. Als we Antonio, Andrei en Cicero ontmoeten gaan we een topavond tegemoet met veel caipirinha’s en een innig afscheid; ” you are very special people, so glad to have met you”! Dat komt goed binnen! Het gevoel is wederzijds.

De volgende 5 dagen brengen we door in een idyllisch plekje, Moreré (mini stranddorpje) op het eiland Boipeba. We maken kennis met de heldere onderwaterwereld en ontdekken tientallen verschillende vissoorten. Je kunt alles perfect zien met de duikbril op en de vissen eten uit je hand. Waanzinnig! Het is een speciaal moment want Hielke is jarig. Hij wordt 30 op dit subtropische eiland! Hoera! Een kilo kreeft was het meest feestelijke wat ik kon vinden. Het is een heel gedoe om de beesten te eten (een kilo is dan best veel), maar wat een feest. Voor de gelegenheid hebben we een fles Chileense wijn gekocht (kan echt niet als backpacker in Brazilië maar kom op! Er is er een jarig..). Ik heb van de laatste kreeft een soort van Hollandse smeersalade weten te fabriceren, heerlijk! Op Hielke zijn verjaardagsfeest zijn de volgende gasten aanwezig: de eigenaar van ons fantastische strandhutje, twee vrienden van hem, de lokale vissersman en de twee gasten van de andere strandhut. De volgende cadeaus werden meegebracht: twee literflessen bier, een fles uitstekende rum, in bijzonder blad gerolde tabak, twee pure wietsigaretten en 5 plakken dikke rietsuikerlatten met kokos (my favorite). Een bijzondere viering, met als hoogtepunt; stoned een pizza bakken en luisteren naar de tandloze en daarmee onverstaanbare man, in het voor ons toch al slecht te begrijpen Portugees, die na minstens 40 jaar dagelijks een fles cachaca te hebben gedronken, abrupt wiet verruild heeft voor drank en absoluut knetter stoned was en daardoor zelf het hardste lachte om zijn eigen verhaal. Wat een ervaring en wat hebben we gelachen en genoten!

Met de lokale vissersman gaan we de volgende dag de hele dag varen, wat een feest! We varen eerst naar, wat naar eigen zeggen, de grootste mangrove van Brazilië is en het is echt prachtig. Het water is als een spiegel en er liggen mooie gekleurde bootjes die, naarmate het tij vordert, droog komen te liggen. Het is een mooie afsluiting van een geweldige midweek. De eigen pizza oven, de kreeften en het experimenteren met bloem (pannenkoeken waren ook heerlijk!) was voor ons hobby koks echt een geweldige ervaring. Zelfs de vleermuizen en de rat, die wij (gelukkig voor ons) verwarden met een jonge armadillo konden de pret niet drukken.

Super voldaan en lekker uitgerust vertrekken we (via een zeer lange onprettige boottocht) naar de wal om onze reis voort te zetten naar Salvador, de hoofdstad van de regio en samba paradijs.

Salvador is de hoofdstad van de regio Bahia en de stad trekt veel toeristen. Pelourinho, het oude gedeelte, is prachtig en doet Europees aan; kleurrijke huizen, gezellige pleintjes met terrasjes, kleine winkeltjes en veel mensen op straat. In de avonden (gek genoeg is dinsdagavond de meest populaire) vult muziek de straten van Pelourinho. We drinken caipirinha’s met allerlei vreemde vruchten en dansen mee op de samba. De percussion gaat echt door merg en been! Wat een volume en wat een ritme! Salvador is verder niet heel groot, na Pelourinho heb je het mooiste wel gezien. Een Fransman tipt ons nog over Arambebe, een hippiedorp dat bekend is geworden door Mig Jagger en Janice Joplin. Met een regiobus zijn we er zomaar en we zien ook nog een baby turtle! Uniek. Salvador is zeker een bezoekje waard en als je gaat mis dan niet de dinsdagavond!