hannacopini

A great WordPress.com site


Leave a comment

Malbec en sappige biefstukken in Mendoza

Bij de wijnstreek Mendoza denken de meeste wijnliefhebbers aan de Malbec en de Torrontés als ‘originele’ druiven van deze streek. Toch hebben de Argentijnen ook een goede smaak weten te geven aan de Cabernet Sauvignon, de Sauvignon Blanc en de Viognier. De wijnhuizen of bodega’s worden veelal per fiets verkend door toeristen, een grappig tafereel, waarbij je niet verbaasd moet opkijken wanneer je op het ‘juiste pad’ wordt gewezen door de speciaal hiervoor opgezette Toeristenpolitie. Een belangrijke taak begrijpen we, want er wordt geroofd. Gelukkig hebben we niets waardevols bij ons en kunnen we zonder al te veel zorgen her en der wijntjes proeven en brood in de regionale olijfolie dippen. Het is allemaal niet zo gracieus als in Frankrijk, maar het is zeer betaalbaar en de wijn smaakt ons prima.

We overnachten een aantal nachten op een kleine bodega met een Belgische eigenaar. Ze verbouwen olijven en druiven in kleine hoeveelheden en zijn nog niet zo lang geleden begonnen. Hans, de eigenaar van bodega Cavieres, geeft ons volop aandacht en wijst ons op de betere bodega’s en restaurants in de regio. Cavieres biedt drie authentieke kamers aan in een prachtig gerestaureerd 100 jaar oud gebouw. Het heeft tevens een mooie tuin met zwembad. Omdat we gewoon niet langer kunnen wachten papt Hielke aan met onze Duitse buurman Wolfgang. Hij is pas verloofd met een Argentijnse dame en is op doorreis naar zijn schoonfamilie, hij spreekt alleen nog geen Spaans. Hij heeft zijn verloofde pas leren kennen. Ze zijn allebei gescheiden en boven de 50 en bovendien was het liefde op het eerste gezicht, dus waarom tijd verliezen, vindt Wolfgang en hij wil de liefde zo snel mogelijk bezegelen met een ring. Schitterend, waar zie je dat nog!
Hielke stelt voor om vanavond met de aanwezigen een Argentijnse barbecue (asado) te organiseren. Het wordt onze eerste echte asado (ook wel parilla) en het is meteen ook de allerbeste die we ooit hebben meegemaakt en zullen meemaken in Argentinië, zo blijkt later. Dikke lappen mals rundvlees boven vers houtskool, zonder saus, gewoon met zout en wat kruiden. Omdat Hans achter de pook staat wordt het vlees perfect rood ofwel ‘jugoso’ aangeboden en dit is geheel tegen Argentijnse gewoontes in. De Argentijnen eten graag vlees dat zijn rode kleur net verloren heeft en daarmee ook, volgens de aanwezige Europeanen, de sappigheid. De chorizo is eveneens verrukkelijk en we eten het allen staand bij de barbecue op, lekker vers van het mes en warm. De Malbec smaakt er heerlijk bij, dit zal niet snel vervelen.

We verruilen het platteland voor de stad Mendoza, een fijne stad met brede mooie lanen en veel parken. De in Chili opgehaalde Euro’s wisselen we op straat in voor Argentijnse peso’s bij mannetjes die “cambio, cambio!” roepen. Life is good. Na Mendoza reizen we per nachtbus naar Trenque Lauquen, een kleine stad niet ver van Buenos Aires vandaan. Het is 21 april, mijn verjaardag en het eerste wat ik mag gaan doen is liften! Er gaat namelijk geen bus en de gastfamilie waar Hielke 13 jaar geleden bij heeft gewoond wacht met smart op ons. Na enkele luttele minuten stoppen maar liefst twee auto’s! Matias en zijn broer zijn op weg naar een voetbalwedstrijd ergens 200 kilometer verderop en ze willen ons gerust even afzetten. Wat een fijne mensen toch. Onderweg praten we ronduit en drinken we mate (groene thee die je samen drinkt uit één kop via een tuitje). We zijn er zomaar en bedanken onze chauffeurs hartelijk met 50 peso’s, welke Hielke door het raam naar binnen moet gooien omdat ze het niet willen aannemen.

Bij Graciela en Jorge worden we nogal hartelijk onthaald. Er wordt direct een taart gebakken en tevens zijn de voorbereiden voor onze tweede asado in volle gang. In het weekend maak je een asado met vrienden of familie, zo gaat dat hier. Het is een heerlijke week waarin wij ons beide meer dan thuis voelen. Het weerzien met familie en vrienden is voor Hielke natuurlijk heel speciaal. We bezoeken ook nog het tweede gastgezin waar Hielke heeft gezeten in een piepklein dorpje. Susana en Luis hebben twee fabriekjes in het piepkleine dorpje Beruti. Verder is in het dorp weinig te beleven. Hielke ziet gelijk mogelijkheden voor import voor één van de producten en bestelt een sample pakket. Leuk! Eens zien wat eruit komt. Als afsluiting gaan we met de eerste gastouders nog een weekendje weg naar de bergen, het klikt echt fantastisch goed tussen ons vieren. Wat een fantastische week en uitstekend om het Spaans te verbeteren! Het afscheid is emotioneel.

Voordat we naar Buenos Aires gaan stoppen we nog even in Rosario, waar we afgesproken hebben om twee Nederlandse broers op te zoeken die een landbouwbedrijfje runnen op een eiland. Daar willen we meer van weten. Maarten en Berend wonen en werken al ruim 8 jaar in Argentinië en hebben twee eilanden gekocht in een rivier. Vruchtbare grond en vruchtbare handel leren we! Via Rosario wordt soja en maïs wereldwijd verhandeld. We krijgen een uitgebreide rondleiding. Zeer interessant allemaal. Na het platteland wordt het nu toch echt tijd voor de hippe stad. Op naar Buenos Aires!

 

Advertisements

Watervallen in Iguazu & Regenboogbergen in Jujuy: Argentinië!

2 Comments

De watervallen in Iguazu zijn zeer indrukwekkend, het zijn er ruim 270! Omdat we net uit het afgelegen Chapada Diamantina komen valt de strak geregelde toeristische begeleiding me tegen. Het maakt het geheel wat ‘gemaakt’, terwijl ik daarmee de watervallen tekort doe. Daarnaast ben ik ziek geworden na de uitputtingslag in de bergen. Gelukkig maakt Iguazu wel veel indruk op Hielke. Van een aardig Argentijns stel krijgen we twee poncho’s aangereikt want we moesten maar niet (ziek) de waterval in lopen zonder. En terecht! Wat een geweld, zeer indrukwekkend en met de vele regenbogen een prachtig aanzicht. De watervallen liggen voor het grootste gedeelte in Argentinië en dit is dan ook de plek waar wij de grens oversteken. Opgehouden door de buschauffeur voor een zinloze, maar kennelijk ‘verplichte’ douanestop, missen we bijna onze bus naar Salta! Maar, we laten ons niet kennen en laten de buschauffeur in goed Spaans weten, dat we niet van plan zijn uit te stappen. Hij laat ons gaan, kan hem het ook schelen, die gekke toeristen.

Na een onverwacht aangename busrit van circa 24 uur, arriveren we redelijk uitgerust in Salta, een stad in Noord Argentinië. Zeker een gezellige stad voor één of twee dagen, maar niet heel bijzonder. Het is wel een goede uitvalsbasis voor dagtripjes in de regio en tevens hebben we een leuk hostel waar we een aantal mensen ontmoeten die ons uitstekende tips hebben gegeven. Zo boeken we op advies van een paar Argentijnse dames een hostel in Tilcara van waaruit we zonder ingewikkelde excursies, mooie wandelingen kunnen maken in de regio.

In Tilcara krijgt Hielke lucht van de waarde van euro’s en dollars op de zwarte markt in Argentinië. Zo wordt ons verteld dat veel toeristen, maar ook de Argentijnen zelf, buitenlands geld op straat wisselen. Als we er dieper induiken ontdekken we dat het overal en op klaarlichte dag gebeurt. Waarom nog peso’s bij een bank ophalen? Over deze mogelijkheid hoeven we niet lang na te denken. Het reist ineens een stuk makkelijker met deze gedachte!

De lokale bevolking in Jujuy geniet van het toerisme en het is er niet duur. De asado en pan (bbq vlees op speciaal brood) is werkelijk heerlijk. De eerste glaasjes rode wijn doen ons ook zeer goed na 6 weken bier en caipirinha’s. Er is weinig inmenging van andere volken, iedereen lijkt op elkaar. Ik kan me zo voorstellen dat Bolivianen hetzelfde uiterlijk hebben; klein, vaak flink gezet en een zeer donkere huid met gitzwart haar. Uiteraard zijn er uitzonderingen, zo is onze huisbaas van het hostel Antigua een echte Argentijn. Omdat ik niet fit ben blijven we een kleine week in dit heerlijke en zeer gastvrije hostel. de Argentijnen zijn fan van mijn meegenomen Linda, met in deze editie een serie pikante foto’s. Met Laura en Sharleen beleven we een fantastische dag in Purmamarca en de Salines Grandes. Met als afsluiting een feestelijke avond in een lokaal eetcafé alwaar we een vreselijk optreden krijgen te horen waarin de panfluit centraal staat. Ach ja, we doen even leuk mee.. Maar wat een mooie provincie is dit! Jujuyyyyy!!

This gallery contains 17 photos


Leave a comment

Coloured mountains, lama’s and Asado en Pan in Jujuy

When arriving in Jujuy you have several options to choose your base camp. We chose Tilcara, a village above Salta. If you’re short on time you can do a daytrip from Salta to Purmamarca and Salinas Grandes. But otherwise move your as to Tilcara!! It is centrally located between Salta and the Bolivian border, so it is also perfect if you’re going further north. It has plenty of hostel and hotel options. But I strongly advise you to book a private room or a dorm at Hostel Antigua. On all this is the perfect hostel; clean and comfortable, many facilities, excellent service level, English speaking staff, café with mountain view and a nice place to meet people! When full? Casa de las Mollos (if you like animals) or hostal Waira.

Tilcara is amazing. It is a small village with a lot of shops, restaurants, a local craftwork market and a food market (daily) and a view bars as well. We had dinner at Qomer on the main street, wow, delicious! Try platos regionales and house wine. For lunch we tried the asado en pan also on the main street by a local asado café, from which you can smell the parillo from far away. Loved it. The lama wasn’t our favorite meat, but if you try it, take it grilled and red. If you’re visiting in the fall or in winter time make sure your first stop is a visit to the local market. There you can by lama woollen socks, leg warmers, scarfs, ponchos and beautiful sweaters. Leg warmers are less the 25 ARS$ and so nice. Bring sun block and sun glasses! Where layers because during the day it is very hot but in the afternoon it gets really cold!

You can do several walks in the area by yourself. Gargante del Diablo is a great hike of 3,5 hours. The views are spectacular. Walk slowly; remember the altitude is around 3 km! Drink a lot of water. The waterfalls are not spectacular, just enjoy the views. Pucará (the Inca Ruins) is much better to understand with some information via a guide or a magazine. A must see if your body is up for it is the view point from the hill just after the bridge on the way to Pucará. You will have to look for the path, but it is out there! Take your time on the top, have some rest, eat something and take beautiful pictures! One more thing is the photo museum 4 km away. If you like photography it is worth going to.

Humahuaca is a smaller and very touristic village. A nice hostel is Humahuacasa. Ask for the thickest mattresses otherwise your night will be horrible! What you must do is the 14 coloured mountain. You will go in a 4×4 and will climb to an altitude of more than 4 km’s! Spectacular. A two day trip to Iruya is very much recommendable; this is a mountain village by the river. The best day trip we did from Tilcara was to Purmamarca and Salinas Grandes. In the morning you will have an amazing view on the 7 coloured mountain (due to the minerals). There is a punte de mirante on the other side of the almost dry river. It is a bit of a climb but once you’re up there, wow! Again, take it slow and walk all the way to the final point. After returning into the village we rested for a while and had some coffee. Then we went to the 7 coloured mountain to walk a trail behind the mountain. This is an easy and beautiful hike! After lunch we went to Salinas Grandes, the salt flakes. A fun trip! Take a taxi around 16:00, because if you go earlier it is too hot. If you go in a taxi with 4 people it is 320 ARS$ in total to go, have fun for an hour or so and go back again. We bargained our way back to Tilcare for only 40 ARS$ more. In the beginning we figured we were not the type of persons that were going to make the touristic photo’s that every tourist takes. But in the end… what else are you going to do!! It is so much fun because of the wide space through which you’ll get optical illusion. Just do it!

You have many other possibilities. If we had the time we would have stayed here for two weeks.

IMG_4397

IMG_4374

IMG_4412

IMG_4392